Åžair EÅŸref

ŞAİR MEHMET EŞREF, 1847 YILINDA MANİSA-GELENBE’DE DÜNYAYA GELDİ ,1912 DE AYNI KASABADA ÖLDÜ.
İYİ BİR MEDRESE TAHSİLİNDEN SONRA MANİSA’DA TAHRİRAT KALEMİNDE MEMURİYET HAYATINA BAŞLADI. MALMÜDÜRLÜĞÜ VE KAYMAKAMLIK YAPTI. GÖRDES KAYMAKAMI OLDUĞU DÖNEMDE GÖRDÜĞÜ YOLSUZLUKLARI ŞİİRLE DİLE GETİRDİĞİNDEN BİR YIL HAPİS VE SONRA GÖZ ALTINDA TUTULDU 1903 YILINDA KAÇTIĞI MISIR’DAN 2.MEŞRUTİYETİN İLANIYLA DÖNDÜ.
DEVRÄ°N MÄ°ZAH DERGÄ°LERÄ°NE YAZILAR YAZDI.. HÄ°CÄ°V VE TAÅžLAMALARI Ä°LE TANINDI..
" Her biri kendince zulüm etmekte:
İnsan bir memur görünce eşkiya sanıyor...
Ey zavallı,boş yere yakınma,bağırıp çağırma;
Çünkü ezilenlerin ahını işiten hükümet bunu musîki sanıyor! "
EÅŸeklere selam
Bir gün hiç sevmediği amiriyle karşılaşan Eşref bu kişiye istemeye istemeye selâm verir.Oradan doğru Askeri Kıraathane'ye gider ve dostlarına şunu okur:
Gâvur İzmir'de sokaklar dardır
Bir selâm tavrı ile can koruruz
Söyle, dursun atlarla araba
Yolda eÅŸeklere biz has dururuz
EÅŸek ve PaÅŸa
Kâmil Paşa,Kıbrıs'a geziye gidiyordu.Eşref'e " Bir isteğin varsa getireyim " dedi.Esref buna çok sevindi: " Paşam görüyorsunuz artık yaşlandım,yürüyünce yoruluyorum yokuş da çıkamıyorum.Bana bir Kıbrıs eşeği getirirseniz ömür boyu size duacıyım " der.
Kâmil Paşa'yı dönüşünde,Eşref de karşılamaya gitmiştir.Paşa, Eşref'i görünce: " Aaa, Eşref, affedersin istediğini getirmeyi unutmuşum,seni görünce eşek aklıma geldi " demiş. Eşref'de:
" Aman Paşam,üzülmeyin,o eşek gelmese de olur, siz geldiniz,ya, sağolun."
Öldüğü zaman da mezar taşına şunların yazılmasını istedi:
Kabrimi kimse ziyaret etmesin Allah için
Gelmesin reddeylerim, billahi öz kardeşimi
Gözlerim ebnây-ı âdemden o türlü yıldı ki
İstemem ben Fatiha, tek çalmasınlar taşımı.
Onun,bugün Kırkağaç istasyonuna giden yolda kabri var
ama ne yazık ki gerçekten mezar taşı çalınmıştır.